Την Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου 2025 ο πρόεδρος του Συλλόγου Ν. Αλμπανόπουλος μίλησε ζωντανά στην ΕΡΤ3, στην εκπομπή Περίμετρος, με τις δημοσιογράφους Λίνα Θεολογίτου και Κατερίνα Ρενιέρη, απαντώντας στις ερωτήσεις τους για τη φύση και τις δραστηριότητες του Συλλόγου.
Κατερίνα Ρενιέρη: Να που οι άνθρωποι έχουν πολύ ωραίες ιδέες και κάποιοι από αυτούς τις υλοποιούν. Μια απόφαση είναι για να αλλάξουν τα πράγματα στη ζωή μας. Αυτή την απόφαση πήραν κάποιοι άνθρωποι -θα πάμε στη Σύρο. Κάποια στιγμή πήραν είπαν «πρέπει να βοηθήσουμε το συνάνθρωπο, αυτόν που δεν μπορεί, που έχει προβλήματα υγείας, που είναι τραυματισμένος». Και έφτιαξαν ένα Σύλλογο. Από τότε έχουν περάσει τριάντα χρόνια, και συνεχίζουν με την ίδια διάθεση, με το ίδιο πείσμα…Λίνα καλημέρα.
Λίνα Θεολογίτου: Ο Σύλλογος είναι ένα μη κερδοσκοπικό σωματείο, μια πρωτοβουλία ουσιαστικά των κατοίκων του νησιού. Γιορτάζει φέτος τα τριάντα χρόνια παρουσίας και προσφοράς στον τόπο. Κύρια δραστηριότητα είναι η παροχή νοσηλευτικών υπηρεσιών καθώς και νοσηλευτικού εξοπλισμού σε όσους έχουν ανάγκη. Καθημερινά επαγγελματίες νοσηλευτές και νοσηλεύτριες πηγαίνουν στα σπίτια των ασθενών και προσφέρουν τις υπηρεσίες τους δωρεάν σε όλους ανεξαιρέτως. Έχουμε μαζί μας τον πρόεδρο Συλλόγου κ. Νίκο Αλμπανόπουλο ο οποίος θα μας πει περισσότερα για το πολύτιμο έργο του Συλλόγου, καθώς και τους επόμενους στόχους του.
Νίκος Αλμπανόπουλος: Σας ευχαριστώ, να διευκρινίσω βέβαια στη συνάδελφό σας που είπε ότι συνεχίζουν τριάντα χρόνια μετά με την ίδια θέρμη, με την ίδια διάθεση… Ναι σωστά, συνεχίζουμε, αλλά όχι οι ίδιοι άνθρωποι. Όχι πια η ίδια γενιά. Μια άλλη γενιά. Εκείνοι που ξεκίνησαν το Σύλλογο πριν τριάντα χρόνια είτε δεν είναι πια μαζί μας είτε είναι πολύ μεγάλοι για να δραστηριοποιούνται ακόμα στο Σύλλογο καθημερινά. Αλλά πράγματι ο Σύλλογος εξακολουθεί να λειτουργεί και καλύπτει αυτό το μεγάλο κενό που έχει η ελληνική κοινωνία, θα έλεγα το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Όταν δηλαδή πάρα πολύς κόσμος στο σπίτι του χρειάζεται νοσηλευτικές πράξεις και δεν έχει υποστήριξη. Αυτές παρέχουμε εξυπηρετώντας στη Σύρο περισσότερα από 450 άτομα ετησίως.
ΚΡ.: Να μας πείτε μερικά παραδείγματα, τι κάνετε όταν πηγαίνετε στα σπίτια.
ΝΑ: Βεβαίως. Καταρχάς αυτοί που πηγαίνουν είναι οι επαγγελματίες νοσηλευτές και οι Νοσηλεύτριες. Διαθέτουμε δύο αυτοκίνητα και καθημερινά εξυπηρετούνται ίσως και 15-20 ραντεβού, όλα δωρεάν, πάντοτε απολύτως δωρεάν, 365 μέρες το χρόνο. Δηλαδή και Σάββατο, Κυριακή, αργία, πρωτοχρονιά, πρωτομαγιά, κάθε μέρα, βρίσκονται εκεί και κάνουν τις συνηθισμένες νοσηλευτικές πράξεις. Ας πάρουμε ως παράδειγμα μια ενεσοθεραπεία. Μπορεί ας πούμε ο γιατρός να έχει ορίσει «για δεκαπέντε μέρες θα κάνεις σπίτι σου αυτό κι αυτό». Τι γινόταν συνήθως παλιότερα; Είτε ο ασθενής δεν είχε άνθρωπο να τον βοηθήσει να ακολουθήσει την ιατρική οδηγία είτε πλήρωνε ιδιώτη. Εμείς παρέχουμε αυτή την υπηρεσία, όπως είπαμε, δωρέαν και με επαγγελματισμό.
ΛΘ: Αλλαγές στα τραύματα…
ΝΑ: Ακριβώς. Αιμοληψίες, τοποθέτηση και αλλαγή καθετήρα, περιποίηση κατακλίσεων, ακόμα και ατομική καθαριότητα τοπικά στο σώμα. Ορισμένοι ηλικιωμένοι άνθρωποι δεν έχουν κάποιον συγγενή να τους τα προσφέρει αυτά. Και παρέχουμε και εξοπλισμού.
ΚΡ: Σωστά. Αυτό που λέτε είναι κάτι πολύ ακριβό. Ένας άνθρωπος που θα μείνει ένα μήνα στο κρεβάτι, πρέπει να πληρώσει πολλά χρήματα. Είναι ειδικό το κρεβάτι, κοστίζει πάρα πολύ όλο αυτό. Δηλαδή εσείς δανείζετε τον εξοπλισμό για όσο τον χρειάζεται ο άνθρωπος και μετά τον παίρνετε πίσω να τον δώσετε κάπου αλλού. Πάρα πολύ σημαντικό είναι αυτό.
ΝΑ: πέρα από το κόστος του εξοπλισμού, είναι και ότι συχνά πρέπει να τον αγοράσει ο ασθενής για 15-20 μέρες. Και σου λέει, θα μπω σε τόσα έξοδα για λίγες μέρες; Οπότε αποφεύγει τη δαπάνη. Αλλά φυσικά του κάνει κακό ότι την αποφεύγει.
ΛΘ: Είναι σημαντική και για την ψυχολογία τους βέβαια η συντροφιά που δέχονται αυτοί οι άνθρωποι από τις νοσηλεύτριες. Είναι άνθρωποι μόνοι τους.
ΝΑ: Έτσι. Άνθρωποι που εξυπηρετούμε, όταν μιλάω μαζί τους για να διαπιστώσω ότι έχουν μείνει πράγματι ικανοποιημένοι, μου λένε «μα παιδάκι μου, το πιο βασικό για μας είναι ότι χτυπάει το κουδούνι και μπαίνει ένας άνθρωπος μέσα».
ΚΡ: Τι είπατε τώρα κ. Αλμπανόπουλε. Και μόνο ότι χτυπάει το κουδούνι και μπαίνει ένας άνθρωπος μέσα! Με αυτό θα κλείσουμε. Το πιο σημαντικό είναι ότι χτυπάει το κουδούνι και μπαίνει ένας άνθρωπος μέσα. Σε έναν άνθρωπο που είναι μόνος του. Και μόνο που θα δει ένα χαμόγελο, είναι πολλές φορές αρκετό.